Obecny mechanizm ochrony sygnalistów w UE

Mechanizm ochrony  sygnalistów funkcjonujący w Unii ukształtował się niejednolicie w poszczególnych państwach członkowskich. Konsekwencje zgłoszonych przez sygnalistów naruszeń prawa Unii o wymiarze transgranicznym pokazują, że niewystarczający poziom ochrony w jednym państwie członkowskim wpływa niekorzystnie na funkcjonowanie poszczególnych państw członkowskich, jak również Unii Europejskiej jako całości.

Stąd konieczność stworzenia wspólnych norm i wytycznych obowiązujących we wszystkich krajach członkowskich. Prace nad odpowiednimi uregulowaniami prawnymi rozpoczęły się w Parlamencie UE w marcu 2017 r. Dyrektywa o sygnalistach została przyjęta w grudniu 2019 r. Państwa członkowskie mają dwa lata na wprowadzenie odpowiednich przepisów na poziom krajowy, czyli okres przejściowy kończy się 16 grudnia 2021 r.

Wspólne normy  minimalne zapewniające sygnalistom skuteczną ochronę powinny obowiązywać w odniesieniu do dziedzin, w przypadku których zachodzi konieczność poprawy egzekwowania prawa. Niski poziom zgłaszania naruszeń przez sygnalistów stanowi jeden z kluczowych czynników wywierających wpływ na egzekwowanie prawa oraz naruszenia prawa Unii i mogą wyrządzić poważną szkodę interesowi publicznemu. Państwa członkowskie mogą zdecydować o rozszerzeniu zakresu stosowania przepisów krajowych na inne dziedziny w celu zapewnienia kompleksowych i spójnych regulacji prawnych dotyczących ochrony sygnalistów na poziomie krajowym.

 

Zapraszamy do kontaktu

zespół DOERING&PARTNERZY

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.